آلفرد آدلر: نسخه‌ئون ِفرق

بدون خلاصه
آدلر در چهار سالگی، هنگامی که از دست و پنجه نرم هکردن با ذات‌الریه‌ای که وه ره تا دم مرگ بورده بيه بهبودی حاصل هکرده، تصمیم بيته پزشک بوه. درجه دکتری شه پزشکی ره در ۱۸۹۵ از دانشگاه وین دریافت هکرده. پس از بيتن تخصص چشم‌پزشکی و سپس اشتغال در پزشکی عمومی، به [[روانپزشکی]] روی بيارده. در ۱۹۰۲ شرکت در نشستای بحث گروهی هفتگی فروید ره به عونوان اتا از چهار عضو مجاز آغاز هکرده. گرچه از نزدیك با فروید کار كرده، رابطه شخصی با یکدیگر نداشتنه. اتا بار فروید بته که آدلر ونه حوصله‌ره سر ويْنه.
 
آدلر در چند سال بعد نظریه‌ای درباره شخصیت تدوین هکرده که از بسیاریخله جهات با نظریه فروید تفاوت داشتداشته و تأکید فروید بر عوامل [[جنسی]] راره آشکارا مورد انتقاد قرار دادهداهه. در ۱۹۱۰ فروید ریاست انجمن روانکاوی وین راره به نامنوم اووه کردههکرده بود تا اختلافات فزاینده بین آناين دودتا از میانمیون برداشته شود،بوره، اما در ۱۹۱۱، انشعاب اجتناب‌ناپذیراجتناب‌ ناپذیر کامل شدبيه. ایناینتا انشعاب تلخ بودبيه. بعدهابعدا آدلر فروید راره کلاهبردار توصیف کردهکرده و روانکاوی اووه راره «کثیف» خواند بخونسه<ref>(روزن، ۱۹۷۵، ص. ۲۱۰)</ref>. فروید از آدلر به عنوانعونوان «نابهنجار» و «دیوانه شهرت» یاد می‌کردكرده <ref>(گی، ۱۹۸۸، ص. ۲۲۳)</ref>.
 
آدلر در جنگ جهانی اول به عنوان پزشک در ارتش خدمت کرد و پس از آن کلینیک‌های راهنمای کودکان را در مدارس وین سازماندهی کرد. در سال‌های دهه ۱۹۲۰ نظام روانشناسی اجتماعی وی که خود آن را روانشناسی فردی می‌نامید پیروان زیادی پیدا کرد. در ۱۹۲۶ آدلر نخستین بازدید از چندین بازدید خود از آمریکا را انجام داد و هشت سال بعد به استادی [[روانشناسی بالینی]] در دانشکده پزشکی [[لانگ‌آیلند]] ([[نیویورک]]) منصوب شد. وی درحالی که برای ایراد سخنرانی پر حرارت در سفر بود، در [[ابردین (اسکاتلند)]]، [[اسکاتلند]] درگذشت.