آلفرد آدلر: نسخه‌ئون ِفرق

بدون خلاصه
آدلر در چند سال بعد نظریه‌ای درباره شخصیت تدوین هکرده که از خله جهات با نظریه فروید تفاوت داشته و تأکید فروید بر عوامل [[جنسی]] ره آشکارا مورد انتقاد قرار هداهه. در ۱۹۱۰ فروید ریاست انجمن روانکاوی وین ره به نوم وه هکرده تا اختلافات فزاینده بین اين دتا از میون بوره، اما در ۱۹۱۱، انشعاب اجتناب‌ ناپذیر کامل بيه. اینتا انشعاب تلخ بيه. بعدا آدلر فروید ره کلاهبردار توصیف هکرده و روانکاوی وه ره «کثیف» بخونسه<ref>(روزن، ۱۹۷۵، ص. ۲۱۰)</ref>. فروید از آدلر به عونوان «نابهنجار» و «دیوانه شهرت» یاد كرده <ref>(گی، ۱۹۸۸، ص. ۲۲۳)</ref>.
 
آدلر در جنگ جهانی اول به عونوان پزشک در ارتش خدمت هکرده و پس از اون کلینیک‌های راهنمای وچون ره در مدارس وین سازماندهی هکرده. در سالای دهه ۱۹۲۰ نظام روان شناسی اجتماعی وی که خد اون ره روان شناسی فردی خونسه پیروون زیادی پیدا هکرده. در ۱۹۲۶ آدلر اولين بازدید از چندین بازدید خد از آمریکا ره انجام هدا و هشت سال بعد به استادی [[روانشناسیروان شناسی بالینی]] در دانشکده پزشکی [[لانگ‌آیلند]] ([[نیویورک]]) منصوب شدبيه. ویوه درحالی که برای ایراد سخنرانی پر حرارت در سفر بود،بيه، در [[ابردین (اسکاتلند)]]، [[اسکاتلند]] درگذشتبمرده.
 
فروید در پاسخ به نامه دوستی که مرگ آدلر به شدت متأثرش کرده بود نوشت، «من معنای دلسوزی شما برای آدلر را نمی‌فهمم. برای یک پسر یهودی که از حومه وین خارج می‌شود مرگ در آبردین به خودی خود یک موقعیت بی‌سابقه و دلیلی است بر اینکه تا چه اندازه پیش رفته‌است. دنیا در برابر مخالفتش با روانکاوی پاداش خوبی به او داد» <ref>(اسکارف، ۱۹۷۱، ص. ۴۷)</ref>.